Dit bericht las ik op de blog van Mark Deckers:
Graag stilte in de leeszaal
In het dagblad Trouw schrijft Beatrijs al jaren over etiquette. Over wat je wel en niet mag verwachten van je vrienden, collega's en de samenleving in het algemeen.
Onlangs stond in die krant de volgende vraag aan Beatrijs:
Beste Beatrijs,
Regelmatig ga ik op zaterdagochtend naar de bibliotheek van de kleine gemeente waar ik woon. Mijn man let dan op onze twee kinderen en het idee is dat ik zo een paar uur ongestoord kan werken aan mijn deeltijdstudie. In de praktijk valt dat niet mee. Er rennen gillende kinderen rond, waar de ouders niets van zeggen, en volwassenen praten hard met elkaar of voeren mobiele telefoongesprekken. Ook de bibliotheekmedewerkers zelf kletsen volop zonder hun stem te dempen. Toen ik als kind naar de bibliotheek ging, leerde mijn moeder me dat ik daar stil moest zijn en fluisteren. Is dat volledig uit de tijd?
Rumoer in de leeszaal
Tja, welk antwoord zou u geven? Op zaterdagochtend naar een kleine bibliotheek gaan, is mijn inziens toch ook wel een beetje vragen om problemen. Dat is toch net zoiets als op tweede paasdag om drie uur iets kleins halen bij IKEA...
Het antwoord van Beatrijs is verpletterend. En behoeft geen commentaar.....
Beste rumoer in de leeszaal,
Een bibliotheek is geen kermis en ook geen café. Bezoekers en personeel zouden zich rustig moeten gedragen en inderdaad hun stemmen moeten dempen. Bespreek uw klacht met de medewerkers aan de balie. Het zal niet eenvoudig zijn om uw punt over het voetlicht te brengen, als zij zelf even hard meedoen met het lawaai, maar u staat in uw recht, dus ze zullen zich tenminste even over het probleem moeten buigen. U zou kunnen voorstellen dat er bordjes met ’Stilte a.u.b.’ worden opgehangen. Allicht zal dat iets schelen in de herrie. Wanneer die bordjes er eenmaal hangen, kunt u lawaaischoppers op een duidelijk zichtbare regel attenderen. Dat is makkelijker dan met hen in discussie te gaan.
Voor het hele artikel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hoi Rika, deze post had ik inderdaad al gelezen op de blog van Mark Deckers.
BeantwoordenVerwijderenMisschien had je ook met een hyperlink naar dit bericht kunnen verwijzen?
Als ik eerlijk ben, vind het het veel leuker om iets van je te lezen wat je zelf geschreven hebt :-)
Wat is hier eigenlijk de regel, mag je hier praten of moet je hier ook echt stil zijn. Vind jij dat hier bordjes opgehangen moeten worden?
BeantwoordenVerwijderenWat me opvalt is dat je een behoorlijk stuk op je blog plaatst waar copyright op zit. De Trouw zelf schrijft hierover:
Auteursrechtwaarschuwing
Met Christina ben ik het eens. Ik vind het ook veel leuker om jouw mening hierover te lezen. Het zou leuk zijn als je hier dan een discussie over krijgt. Dat vind ik nou het leuke van een blog. Moeten de mensen wel reageren! ;)
Het is inderdaad leuk om een discussie op gang te brengen mbt tot dit onderwerp. Mijn mening? Bordjes met stilte erop vind ik uit de tijd. In een openbare bibliotheek gelden andere regels dan in een bibliotheek zoals de onze. Natuurlijk mogen kinderen daar lekker spelen en met elkaar praten, binnen bepaalde grenzen.
BeantwoordenVerwijderenOnze ruimte wordt een groot deel van de tijd gebruikt als studieruimte. Praten is toegestaan maar wel zo dat medegebruikers geen hinder ondervinden. Wij bespreken in ons frontoffice overleg regelmatig bepaalde gebeurtenissen en vinden dat de dienstdoende bibliotheekmedewerker studenten aan moet spreken op ongewenst gedrag, zoals te hard spreken, te harde muziek etc., aanstootgevend gedrag (haha; zelfs dat komt voor).
Wat betreft de reactie van Henriette mbt auteursrecht: daar heb ik inderdaad geen rekening mee gehouden. Ik las de blog van Marc (altijd interessant), en heb met bronvermelding stuk op mijn eigen blog gezet. Gewoon omdat het leuk is om te lezen. Ik zal de regels er nog eens op na lezen.